సినిమా వినోదం:
అమరావతిముచ్చట్లు:
తెలుగునాట సినిమా అనేది కేవలం ఒక వినోద సాధనం కాదు; అదొక భావోద్వేగం, జీవితంలో ఒక భాగం. కానీ, మారుతున్న కాలంతో పాటు టాలీవుడ్లో వస్తున్న 'పాన్ ఇండియా' ట్రెండ్, వందల కోట్ల బడ్జెట్లు సామాన్య ప్రేక్షకుడి పాలిట శాపంగా మారుతున్నాయి. తాజాగా విడుదలవుతున్న ‘పెద్ది’ లాంటి పెద్ద సినిమాలకు రెండు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు భారీగా టికెట్ ధరలు పెంచుకోవడానికి జీవోలు ఇవ్వడం, స్పెషల్ షోల పేరిట రూ. 600 వరకు ధరలు నిర్ణయించడం సగటు సినిమా అభిమానికి ఆందోళన కలిగిస్తోంది.రూ. 5000 బడ్జెట్… ఒకప్పటి నెల ఖర్చు, ఇప్పటి సినిమా ఖర్చు!
ఒకప్పుడు వంద రూపాయలు జేబులో ఉంటే స్నేహితులతో కలిసి హాయిగా సినిమా చూసి రావచ్చు. కానీ నేడు భార్యాపిల్లలతో కలిసి నలుగురు ఉన్న కుటుంబం ఒక మల్టీప్లెక్స్కు వెళ్లాలంటే కనీసం ₹ 4,000 నుండి ₹ 5,000ఖర్చు పెట్టాల్సి వస్తోంది.
టికెట్ల భారం: పెంచిన ధరల ప్రకారం నలుగురికి టికెట్లకే ₹1,500 పైగా అవుతుంది.
ఆహార పదార్థాల దోపిడీ:
టికెట్ ధర ఒక ఎత్తైతే, థియేటర్ లోపల అమ్మే తినుబండారాల ధరలు మరీ దారుణం. ₹ 300 పాప్కార్న్, ₹150 కూల్డ్రింక్ కొంటే జేబులు ఖాళీ అవ్వడం ఖాయం. ఒక రకంగా టికెట్ ధర కంటే ఈ ‘క్యాంటీన్ దోపిడీ’ సామాన్యుడిని మరింత కుంగదీస్తోంది.
నాయకుల మౌనం.. అభిమానుల త్యాగం
సినిమా బడ్జెట్లు పెరిగాయని, హీరోల రెమ్యునరేషన్లు పెరిగాయని నిర్మాతలకు మద్దతుగా నిలిచే రాజకీయ నాయకులు కానీ, సినీ పెద్దలు కానీ సామాన్యుడి జేబు గురించి ఆలోచించడం లేదు. “కమిషన్ల రాజకీయం, కలెక్షన్ల లెక్కల” మధ్య ఓటు వేసే సామాన్యుడు, టికెట్ కొనే అభిమాని మాత్రమే బలిపశువు అవుతున్నాడు. హీరోలపై ఉన్న పిచ్చితో అప్పులు చేసి మరీ ఫస్ట్ డే టికెట్లు కొంటున్న యువత భవిష్యత్తును పాడు చేసుకుంటోంది.
భారీ బడ్జెట్ సినిమాల పేరుతో ₹300 – ₹400 కోట్లు ఖర్చు పెట్టి, ఆ భారాన్ని ప్రేక్షకులపై నెట్టడం సరికాదు. హీరోలు, దర్శకులు తమ రెమ్యునరేషన్లను తగ్గించుకుని, సినిమా లాభాల్లో వాటా (Sharing) తీసుకునే పద్ధతిని అలవాటు చేసుకోవాలి. దీనివల్ల సామాన్యుడిపై టికెట్ ధరల భారం తగ్గుతుంది
- క్యాంటీన్ ధరలపై ప్రభుత్వ నియంత్రణ
థియేటర్లలో ఎం.ఆర్.పి (MRP) ధరలకే నీళ్ల బాటిళ్లు, కూల్డ్రింక్స్ అమ్మేలా చట్టాలను కఠినతరం చేయాలి. లేదా మల్టీప్లెక్స్లలోకి బయటి ఆహార పదార్థాలను అనుమతించాలి. వినోదం కోసం వెళ్లిన కుటుంబానికి ఆహారం పేరిట దోపిడీ జరగకుండా చూడటం ప్రభుత్వాల బాధ్యత. - టికెట్ ధరల వర్గీకరణ (Slab System)
పెద్ద సినిమాలకు మొదటి వారం ధరలు పెంచుకునే వెసులుబాటు ఇచ్చినప్పటికీ, అందులో కనీసం 30% సీట్లను (ముందు వరుసలు లేదా సాధారణ క్లాస్) సామాన్యుల కోసం పాత ధరలకే కేటాయించాలి. డబ్బున్న వారే మల్టీప్లెక్స్లకు వెళ్తారు కానీ, సింగిల్ స్క్రీన్లలోనైనా సామాన్యుడికి అందుబాటులో ఉండే ధరలు ఉండాలి.
ప్రేక్షకులు కూడా ప్రతి పెద్ద సినిమాను మొదటి రోజే చూడాలనే ఆరాటాన్ని తగ్గించుకోవాలి. ధరలు మిన్నంటుతున్నప్పుడు కొన్ని వారాలు ఆగితే అవే సినిమాలు ‘ఓటిటి’ (OTT) లోకి వస్తున్నాయి. సామాన్యులు థియేటర్ల దోపిడీకి దూరంగా ఉండి ఓటిటిని ఆశ్రయిస్తే, ఆటోమేటిక్గా థియేటర్ల యాజమాన్యాలు, నిర్మాతలు దిగివచ్చి ధరలు తగ్గించే అవకాశం ఉంది.
సినిమా అనేది కేవలం వ్యాపారం కాదు, అది కోట్ల మందికి ఉపశమనం కలిగించే ఒక కళ. ఆ కళను సామాన్యుడికి దూరం చేస్తే, భవిష్యత్తులో ఇండస్ట్రీకే ముప్పు వాటిల్లుతుంది. “కలెక్ట్ చేసే ప్రతి రూపాయి వెనుక సామాన్యుడి చెమట ఉందనే” సత్యాన్ని సినీ పెద్దలు, ప్రభుత్వాలు గుర్తిస్తేనే సినిమా రంగానికి, సమాజానికి మంచిది.
Tags: A Situation Where Essentials Are Becoming ‘Out of Reach’ for the Common Man… ‘Canteen Profiteering’
